donderdag 16 januari 2014

Muesing en ander Duits spul

Het lijkt raar om racefietsen uit Duitsland te betrekken... Italiaanse fietsen zijn vanzelfsprekend flashier en ook voor Cannondale valt een en ander te zeggen. Maar mijn ervaring - en die van vele van mijn klanten - pleit in dezen wel degelijk voor de oosterbuur.

Een poosje geleden viel mijn oog tijdens Eurobike op een racefiets in een scandium-legering met rechte bovenbuis, omdat-ie anders was dan de grote massa. Dat was de Bergwerk Pax, inmiddels alweer enkele jaren tot grote tevredenheid door mij en door velen van mijn klanten bereden. Die frames zijn inmiddels (net als de voormalige raceframes van Maxx) verleden tijd (er zijn nog enkele van de "gewoon aluminium"-versie Spes voorradig). Maar de Bergwerk-fietsen trokken mijn samenwerking op gang met het Duitse bedrijf achter Muesing-fietsen.
Dat bedrijf gaat er net als ik vanuit dat de fietser meer en meer aandacht en geld overheeft voor een individueel rijwiel, geruggensteund door de groeiende populariteit van milieubewustzijn en gezondheid.
Hierbij overstijgt het begrip "individuele fietsen" een met de grijsheid (of schreeuwerigheid...) brekend persoonlijk kleurschema. Belangrijker zijn factoren als individueel afgestemde wielen, groep en zitpositie.
Muesing levert zowel losse frames (zonder meerprijs in alle Ral-kleuren), als basis voor een volledig door mij samengestelde fiets, of bouwpakketten volgens een modulair systeem waarbij je kunt kiezen uit een aantal componenten. (De tweede optie is iets voordeliger maar biedt iets minder keuze in onderdelen en positie).
Voor de goede orde: mijn samenwerking met Duitsland houdt niet op bij Muesing: ook met Hardo Wagner (Ferrotec), Maxx en fahrradmanufaktur heb ik uitstekende ervaringen.

In 2012 haalde Muesing met een van hun fietsen in het tijdschrift Tour goede punten: bekijk hier de complete test. Werp ook een blik op hun mountainbikes en hun sportfiets met vaste vork en bijna-rechte bovenbuis, de Twinroad Lite-R.
Het onderhavige bericht is een uitbreiding en actualisering van onder meer dit bericht over handgemonteerde racefietsen.

vrijdag 8 februari 2013

Handgemaakte wielen: daar zit muziek in

Het maken van fietswielen beroert de geesten zie ik. Ligt ook voor de hand in deze tijden van customization. Tijd voor wat meer informatie.
Als je voor een wiel alleen een naaf, een velg en een handvol spaken nodig had, kon iedereen een stevig en duurzaam fietswiel maken. Maar de kunst van het wielspaken overstijgt het blote materiaal - ook al moet dat uiteraard van de best mogelijke kwaliteit zijn.
De hoofdschuldigen voor wielen die te lijden hebben onder slag of spaakbreuk zijn spaken die los komen te staan. Om dat tegen te gaan moet niet alleen de spaakspanning hoog genoeg worden opgevoerd, ook de gelijkmatigheid van de spanning dient te worden gecontroleerd. Voor het eerste helpt het om de schroefdraad op de spaak licht in te oliën en een druppeltje olie toe te voegen op het raakvlak tussen nippel en velg. Omdat de nippel op die manier lichter draait, is het makkelijker om een voldoende hoge spaakspanning te bereiken. Voor het tweede kun je een spaakspanningsmeter gebruiken, je kunt ook gewoon je oren gebruiken en letten op de toon die de spaken afgeven bij het aantokkelen met de duimnagel.
Waarom het loont om zogenaamde double butted spaken te gebruiken, bijvoorbeeld Sapim Race? Omdat de voortdurend wisselende spaakspanning in het draaiende en belaste wiel bij voorkeur opgevangen wordt in de spaak zelf en niet in de nippel, aangezien deze zich zou kunnen loswerken.
Dat zit zo. Door het gewicht van de berijder, zakt de velg lichtjes in en vermindert de spanning op de spaken onderaan het wiel. Doordat double butted spaken in het midden dunner zijn, zit er meer rek in de spaak (hoe dunner hoe elastischer) - en blijven de nippels vaster zitten.
Aandrukken van de bocht, voorrekken van de spaken, wegwerken van spaaktorsie zijn de finale elementen om spaakbreuk en slag uit de wereld te helpen. Het enige wat er hierna nog kan gebeuren is dat een afgesleten of ingedeukte velg af en toe vervangen moet worden.
Zie ook mijn eerder gepubliceerde berichten over handgemaakte fietswielen en over de à la carte gemonteerde racefiets.

dinsdag 10 april 2012

Brompton in "hogere" versnelling

Groot nieuws bij Brompton dit jaar: de Brompton H is een feit.
Voor al diegenen die ofwel bijzonder groot zijn, ofwel gesteld zijn op een kaarsrechte "Hollandse" zit is er nu de Brompton model H.

De fiets bestaat alleen met modaal stuur, dat 57 mm hoger van de grond komt dan het "normale" M-stuur. De extra hoogte wordt bewerkt door een stuurpen die zowel boven als onder het scharnier een paar cm langer is. Zodat... de vouwmaat van het stuur precies dezelfde blijft. Het enige verschil is dat, in gevouwen toestand, het voorste vouwscharnier iets hoger uitsteekt .
Ook dit is nieuw: het vouwpedaal is voortaan even breed als het rechterpedaal, heeft een (iets praktischer) inbusboutbevestiging en beter beschermde reflectoren.

zaterdag 22 oktober 2011

Licht in tijden van duisternis

Na mijn licht opgestoken te hebben op Eurobike en met - in de woorden van mijn moeder - "die dagen" voor de deur, weer een korte update over het fietslicht.
Nieuws van Son op Eurobike: de lichtere (440 g) en minder wrijvingsweerstand biedende SON 28 zit in dezelfde behuizing als de reeds bekende SONdelux, met 390 g vooralsnog kampioen lichtgewicht.
Het verschil is dat de delux iets minder stroom geeft bij lage snelheden. De SON 28 heeft 32 of 36 spaakgaten, en bestaat in zwart of zilver. De delux heeft bovendien 20, 24 of 28 spaakgaten en is er ook in het rood.
De prijzen voor beide modellen zijn ongeveer gelijklopend.
Maar het kan natuurlijk ook zonder dynamo, voor gewichtsfreaks, racers en andere liefhebbers van toegespitste functionaliteit.
Onlangs reed ik 's morgens vroeg, het was nog donker, naar Tervuren, met Smartjes door de steeds wurgender wordende Brusselse spits. Niet goed voor de gemoedsrust. Dus heb ik, voor meer zichtbaarheid, mijn aloude Sigma Nipackset met Vario koplamp weer eens voor de dag gehaald en de beste montage op de racefiets uitgekiend. Dat lukt uitstekend, de set is ook makkelijk weer af te nemen.
Sigma heeft sindsdien een serie nieuwe, lekker compacte modellen op lithium-ion accu's ontwikkeld. De Powerled Evo is het paradepaardje. De accu's bestaan inmiddels in twee formaten, waarbij de meest volumineuze uiteraard de meeste reserves biedt. Evenzoveel redenen om de racefiets of mountainbike ook bij avond eens van stal te halen, of 's ochtends in alle vroegte te beginnen.
Ik liep op Eurobike voor het eerst aan tegen de mij al van faam bekende Lupine acculampen. Degelijk materiaal en dat mag ook wel voor die prijs. De "zaklampen" (met geïntegreerde accu) zijn wellicht een idee voor wie de batterijverlichting van de Brompton wat te cheap en te zwakjes vindt. Alleen even kijken of de lamp erop kan blijven bij het vouwen.

maandag 20 december 2010

Hoogstpersoonlijk: de racefiets

Als er één fiets een hoogstpersoonlijke benadering vraagt, dan wel de racefiets. Kan bij de stadsfiets nog een kleine afwijking getolereerd worden, de racefiets moet van top tot teen juist zitten en van de juiste componenten zijn voorzien. Van bandjes tot cranklengte, van zadel tot stuurpositie, hoe gepersonaliseerder de fiets, hoe beter hij zal rollen en accelereren. Om van het psychologische voordeel ("dit is mijn fiets en zo is er maar één") nog te zwijgen.
Wie over individualiseren spreekt, beginne bij het begin: een fiets die vanaf het frame volledig à la carte wordt opgebouwd, met precies die onderdelen die bij je rijstijl en in je budget passen. Waarbij en passant ook nog eens een unieke look gerealiseerd kan worden. Wat racefietsen betreft werk ik al enige tijd met de aluminium frames van


Bergwerk, ofwel in "gewoon" aluminium (Spes), ofwel in scandium (Pax). Beide frames hebben een rechte - vrij korte - bovenbuis en kunnen in alle RAL-kleuren worden gespoten. Ook frames van andere producenten zijn mogelijk: Colnago, Bianchi, Columbus... Behalve de sobere, robuuste en lichte frames bied ik twee andere pluspunten.
1.
Na het frame zijn de wielen het belangrijkste onderdeel van de fiets (niet de groep waar zoveel mee gepronkt wordt). Ik bouw de racewielen bij voorkeur zelf, met zwarte of zilveren velgen van Mavic of DT, enkel, dubbel of niet gebust. De velghoogte, het aantal spaken en de kruising kan worden aangepast aan de voorkeur, het gewicht en de stijl van de rijder. De spaken zijn minstens van Sapim Race-kwaliteit, met als top of the bill de aërodynamische CX-Ray. Deze laatste, handmade in Wilrijk, zijn 25% lichter, stukken duurzamer en ehhh vijf keer zo duur. Voeg daaraan toe naven van Shimano (Dura Ace, Ultegra), Campagnolo Record of DT (190, 240) et ça roule.
2.
Als de aandrijving, pedalen en wielen gemonteerd zijn, laat ik de berijder een aantal zadels, sturen (verschillende breedtes, compact of klassiek, ronde of ergonomische bocht, al dan niet platte bovenkant, al dan niet carbon), stuurhoogtes en stuurpennen uittesten. Millimeterwerk... Eenmaal de juiste zit bereikt is, wordt ook de positie van de verstellers nog eens individueel aangepast.

Waarna de kabels getrokken worden en het stuurlint gewikkeld. Dat ook hierbij een spervuur van individuele inkleuring mogelijk is, spreekt vanzelf.

woensdag 23 juni 2010

Groot licht

Al is het zomer en brandt de zon, toch even een kleine update over de fietsverlichting. Net als de banden een terrein waarop heel wat verandert, en gelukkig ten goede.

LED-verlichting is ondertussen niet meer weg te branden op de fiets. Na de achterlichten zijn nu ook steeds meer koplampen voorzien van LED's. Twee keer winst, want ze hebben minder stroom nodig en zijn zo goed als onverwoestbaar. Dat laatste is mooi meegenomen als je bedenkt dat een halogeenlampje tegenwoordig 4 euro kost.
Een van de combinaties die mij positief verbaasde was de Shimano naafdynamo 3N80 (net onder de 500 g) met de Lumotec IQ Fly, die niet alleen een bak licht geeft, maar de condensator ook zo snel oplaadt dat je na een seconde al standlicht hebt (leuk als je 's nachts even de kaart wilt bekijken voor je vertrekt). Ook het recente achterlichtje van Busch + Müller
(Toplight Line Plus) bezit zo'n razendsnelle condensator. Daarnaast is de lamp voorzien van een stel lenzen die het licht van de beide super-LED's verstrooit tot een balkje van licht waardoor autobestuurders de afstand tot de fiets beter kunnen inschatten.
De Brompton heeft vanaf 2010 standaard verlichting met naafdynamo (een speciaal model van Shimano, vanwege de kleinere vorkafstand). Een goed idee, na de toestanden met de losrammelende en zelfinschakelende flankdynamo's van weleer. Neem je een Brompton met SON-naaf dan is een Cyo-achtige koplamp van B + M inbegrepen. Ook deze heeft een zo krachtige condensator, dat de lamp zelfs na een poos stilstand meteen weer standlicht geeft, zonder dat de dynamo hoeft te draaien.
Om maar te zeggen: stop niet al je vakantiegeld in boemeltrips naar Barcelona, leg wat opzij voor een mooie nieuwe lamp in de herfst.
Bekijk ook de laatste update van dit bericht: Licht in tijden van duisternis.

donderdag 7 januari 2010

Kryptonite Evolution mini

Ik kwam er onlangs achter dat vele fietskoeriers een zwak hebben voor het Evolution Mini beugelslot van Kryptonite.
Tot voor kort was het nergens in Brussel te krijgen. Daar is nu verandering in gekomen.
Ik heb een paar dozen in voorraad. Niet alleen voor de fietskoeriers, ook omdat ik van huis uit iets heb met klein en makkelijk mee te nemen materiaal.
Het mini-slot meet zo'n 10 bij 15 cm en past dus in je broekzak. Het weegt een kleine kilo, komt met drie sleutels, waarvan één met verlichting, en een stevige framebevestiging. De prijs bedraagt 45 €. Geïnteresseerd? Stuur me een e-mail.
Nog een citaatje van Sheldon Brown om de laatste sceptici te overtuigen:
"The best U-locks are the smallest. My favorite is the Kryptonite Mini, which not all bike shops stock. The Mini is much smaller and lighter than the more popular models, but just as secure. It may be even more secure, because of the limited room to put a jack inside it. It also gives less purchase for leverage-based attacks.
People tend to buy the big clunky U-locks because they don't know how to use them properly. A U-lock should go around the rear rim and tire, somewhere inside the rear triangle of the frame. There is no need to loop it around the seat tube as well, because the wheel cannot be pulled through the rear triangle."